قلعه تاناتوس |
Tuesday, May 11, 2004
● دارم هی پا به پای نرفتن صبوری می کنم
........................................................................................صبوری می کنم تا تمام کلمات عاقل شوند صبوری می کنم تا ترنم نام تو در ترانه کاملتر شود صبوری می کنم تا طلوع تبسم، تا سهم سایه، تا سراغ همسایه... صبوری می کنم تا مدار، مدارا، مرگ... نا مرگ، خسته از دق الباب نوبتم آهسته زیر لب...چیزی، حرفی، سخنی بگوید مثلاً وقت بسیار است و دوباره باز خواهم گشت! هه! مرا نمی شناسد مرگ یا کودک است هنوز و یا شاعران ساکتند! حالا برو ای مرگ، برادر، ای بیم ساده آشنا تا تو دوباره بازآیی من هم دوباره عاشق خواهم شد! احمدعلی ساعت 9:17 PM نوشت 0 حرف
|
وبلاگ هایی که می خونم
|